خداحافظ پادشاه فصل ها

پاييز از لحظه هاي زرد پنجره سرازير شد،

تنها و سرريز از غربت، غم صدايش پر از يادگار بهار است،

حرفهايش را با بغض مي گويد و ميريزد روي شادي كوچك آدم ها،

او با تمام ابرها و گريه ها نسبت دارد.
پاييز غريبانه راه ميرود. غريبانه آواز مي خواند.

دفترچه رنگارنگ پاييز، سالهاست كه خاك گرفته است.

زرد ها، ارغواني ها ، قرمزها، در حسرت يك لحظه حس شدن پژمرده اند .

اگر مي شد نگاه را بخشيد،

من به چشمان خالي شهرم ، يك بغل نگاه عاشقانه مي دادم

تا پاييز را نگاه كند.

امروز پاييز رفت،

بي آنكه اندوه او را چشيده باشيم ، رفت ...

برچسبها: پاييز, عاشقانه هاي پاييزي, پادشاه فصل ها, خداحافظ پاييز